عکاسی خبری

از ویکی خرد

واژه ی عکاسی مستند در سال های رکود اقتصادی کاربرد پیدا کرد  زمانی که شرایط تاسف بار کشاورزان وجدان مردم امریکا را بیدار کرد تا نیاز به اصلاحات اجتماعی را احساس کنند. این زمینه از عکاسی هنوز عکس های داست باول را تداعی می کند، عکس هایی که در آن ها، پس کوچه های کثیف و شرایط رقبت بار شهری را تصویر کرده بود . اما عکاسی مستند ابعاد وسیع تر از این که فقط بدبختی ها و نارسایی ها را تصویر کند در بر می گیرد، چراکه می تواند موضوع هایی جدا از بدبختی ها و ناکامی ها را نیز به تصویر بکشد و سندیت ببخشد, مانند مناطق دورافتاده و محروم , انسان های سرزمین های دیگر, ناملایمات جامعه و طبیعت, ابعاد وسیع عواطف و تنش ها، درواقع دامنه ی موضوع های عکاسی مستند بی شمار و نامحدود است با این همه هر عکسی را نمی توان عکس مستند نامید. کاوه گلستان فرزند ابراهیم گلستان و فخری گلستان، همسر هنگامه گلستان و پدر مهرک گلستان (خواننده رپ) داستان‌نویس و کارگردان سینما است. چاپ عکس‌های گلستان از رويدادهای انقلاب ایران جنگ ایران و عراق در بسياری از مطبوعات معتبر کشورهای غربی، نامش را در ميان خبرنگاران عکاس بین‌المللی به نامی آشنا تبديل کرد و جوایزی را نصیب او کرد. او در سال ۱۹۹۷ میلادی به دليل آشکار کردن سرنوشت دهشتناک کودکانی که در يک يتيمخانه تحت شرايط بيرحمانه‌ای نگهداری می‌شدند به زندان محکوم و برای مدتی از کار روزنامه نگاری محروم شد.گلستان در 13 فروردین 1382 هنگام انجام مأموریت تصویربرداری برای شبکه خبری بی بی سی در خط مقدم جنگ در شهر مرزی کفری در ۱۳۰ کیلومتری کرکوک در عراق که تحت کنترل اتحاد میهنی کردسان بود، بر اثر انفجار مین کشته شد. اثار:کتاب قلمکار فیلم مستند ثبت حقیقت جیمز نچوی در سال 1948 میلادی در آمریكا متولد شد. سنین رشد را در ایالت «ماساچوست» و مدارج علمی را در رشته «تاریخ هنر» و «علوم سیاسی» در كالج «دارتموث» از سال 1966 میلادی تا 1970 طی نمود. تصاویری از جنگ ویتنام و «جنبش حقوق مدنی آمریكا» اثرات نیرومندی بر او داشت و در تصمیم وی برای عكاس شدن بسیار مؤثر بود. او بر روی كشتیهای ناوگان بازرگانی كار كرده بود و زمانی‌كه خود به آموزش عكاسی می‌پرداخت، كارآموز ادیتوری فیلمهای خبری و راننده كامیون بود. «جیمز نچوی» هنوز هم یك عكاس تمام‌عیار جنگ است. آخرین تصاویر او از عراق پس از حمله آمریكا و سقوط صدام، در بیشتر نشریات مورد استفاده قرار گرفتند و هنوز هم تصاویری هستند كه چاپ نشده‌اند. تهیه کنندگان: مه آرا مردان خانی ملینا رمضان