مجسمه های انتزاعی
از ویکی خرد
فهرست مندرجات |
مجسمه
تندیس یا مجسمه، پیکرهای است که اغلب به هدف یادآوری یا به نمایش گذاشتن وجود یک انسان، واقعه یا حتی شیء و حیوان ساخته میشود. به کسی که تندیس میسازد پیکرتراش میگویند که با حجمسازی تفاوت دارد.
| خطا در ایجاد انگشتدانه: پرونده به نظر گم شدهاست: /usr/share/mediawiki/images/9/9f/St.jpg |
گونه های مجسمه
مجسمهها میتوانند از مواد مختلفی چون گچ، فایبرگلاس، فلزاتی همچون طلا، نقره و برنز، انواع سنگها مانند سنگ مرمر و … ساخته شوند و بسته به موارد استفاده در اندازههای مختلفی وجود دارند:
مجسمههای کوچک را statuette (تندیسک) نیز خواندهاند و مجسمههایی که تنها سر و شانه را به تصویر میکشند bust (نیمتنه) نامیده میشوند.
تندیسکهایی که به عنوان یادبود در مراسمهای مختلف اهدا میشود را در ایران با همان عنوان تندیس میشناسند و یکی از برجسته ترین سازندگان آنها نقشستان است.
هنر انتزاعی
هنر مجرد، یا هنر انتزاعی (آبستره) به هنری اطلاق میشود که هیچ صورت یا شکل طبیعی در جهان در آن قابل شناسایی نیست و فقط از رنگ و فرم های تمثیلی و غیر طبیعی برای بیان مفاهیم خود بهره میگیرد.[۱] این اصطلاح معمولاً درمقابل هنر فیگوراتیو استفاده میشود و در معنای وسیعش میتواند به هر نوع هنری اطلاق شود که اشیا و رخدادهای قابل شناخت را بازنمایی نمیکنند، ولی عموماً به آن گونه از آفرینشهای هنر مدرن اطلاق میگردد که از هر گونه تقلید طبیعت یا شبیهسازی آن، به مفهوم مرسوم آن در هنر اروپایی، روی میگردانند
تاریخچه
در ابتدای قرن بیستم این واژه بیشتر برای مکاتب هنری چون کوبیسم و فوتوریسم بکار میرفت چراکه در اینگونه مکاتب طبیعت در صورت های ساده یا مبالغه شده - تنها تصوری از موضوع طبیعی اصلی - بیان میشد. در نقاشی های این گونه سبک ها هدف عموماً ضبط و روایت حقیقت اشیاء بود نه لزوما شکل ظاهری آنها.[۳] به گفتهٔ مورخان هنر مدرن، کاندینسکی نخستین نقاشی است که حدود سال ۱۹۱۰ نخستین نقاشی کاملاً غیر-بازنما را عرضه کرده است، و از آن پس، هنر انتزاعی مدرن در بسیاری از جنبشها و مکاتب هنری مختلف پرورانده شده است
تجریدگرایی
تجریدگرایی به رعایت اصول و جنبههای عملی تجرید به منظور هر چه سادهتر کردن اثر هنری از یک سو، و هر چه گویاتر و غنیتر کردن زبان و بیان آن از سوی دیگر، اطلاق میشود. در حوزه هنرها و ادبیات فارسی تجرید را اغلب ایجاز نامیدهاند.
آثار سعدی و حافظ از نمونههای برجستهٔ تجریدگرایی و اصالت ایجاز در ادبیات کهن فارسی به حساب میآید.
هوم مرسوم آن در هنر اروپایی، روی میگردانند
منابع
کتاب مجسمه و هنر انتزاعی دکتر هوشنگ امین فضلی
اعضا گروه
- رها توسلی
- آناهیتا ظاهرتر
استاد راهنما
خانم المیرا سلامت
