بزرگ مادر

از ویکی خرد

(تغییر مسیر از نمای نزدیک)
پرش به: ناوبری, جستجو

فهرست مندرجات

تاریخچه عکاسی

‍عکاسی (Photography) سرجان فدریک ویلیام هرشل –دانشمند انگلیسی– برای نخستین بار از این واژه در سال ۱۸۳۹ میلادی استفاده کرد. به عمل ثبت تصاویر روی موادی حساس با کمک نور و پرتوافشانی عکاسی گفته می شود. دوربین سوزنی (دوربین پین هول) ابن هیثم دانشمند مسلمان و علوم نوری در قرون وسطی اولین شخصی بود که دوربین سوزنی (پین هول) را اختراع کرد که به این نوع دوربین، «اتاق تاریک جعبه عکاسی» نیز گفته می شود. اولین عکس در آوریل سال ۱۸۲۷، ژوزف نیسفور نیپس مخترع فرانسوی با یک دوربین سوزنی توانست اولین عکس جهان را بگیرد و به نام خود ثبت کند. عکس وی برای ظاهر شدن باید ۸ ساعت در معرض نور قرار می گرفت و پس از مدت کوتاهی نیز نقش تصویر از بین می رفت. ۳۰ آوریل به نام عکاسی پین هول نامگذاری شده است. تولد عکاسی مدرن لوئی داگر در سال ۸۳۹ یعنی پس از فوت نیپس روشی را در عکاسی به وجود آورد و آن را "روش داگر" نامگذاری کرد. وی تصویر را روی ورقه مسی نقره اندود ظاهر می کرد و این اقدام موجب ماندگاری بیشتر نقش می شد. ورود عکس های منفی( نگاتیو) هنری فاکس تالبوت –گیاه شناس و ریاضیدان انگلیسی سال ۱۸۴۱ روند نگاتیوی را کامل و به نام کالوتایپ (واژه یونانی به معنای نقش زیبا) ثبت کرد. صفحه های فلزی از جنس قلع همیلتون اسمیت در سال ۱۸۵۶ توانست نقش عکس را روی ورقه هایی نازک از جنس قلع به ظهور برساند که دوام و ماندگاری آن ها بالاتر از عکس های کاغذی بود. نگاتیو های صفحه ای خیس فردریک اسکاف آرچر مجسمه ساز انگلیسی در سال ۱۸۵۱ از ورقه های شیشه ای حساس به نور و آغشته با انواع محلول ها استفاده کرد. به این ورقه ها نگاتیو های صفحه ای خیس گفته می شد و کیفیت عکس ها را به مراتب بالاتر می برد. نگاتیو های صفحه ای خشک و دوربین های دستی در سال ۱۸۷۹ تحولی دیگر در عکاسی به وجود آمد و آن ورود نگاتیو های صفحه ای خشک بود. صفحه های شیشه ای با امولسیون مایع یا جامد پراکنده در مایع ژلاتین خشک می شدند و می توانستند تا مدت زیادی عکس را نگه دارند. برای ظهور آن ها به حمل تاریکخانه نیازی نبود بنابراین دوربین های دستی نیز به عکاسی راه پیدا کردند. فیلم رولی قابل انعطاف جورج ایستمن در سال ۱۸۸۹ حلقه فیلم عکاسی را که قابل انعطاف و نشکن بود اختراع کرد. عکس های رنگی در اوایل دهه ۱۹۴۰ عکس های رنگی جلوه ای دیگر به هنر عکاسی دادند. عکاسی در ایران در دسامبر سال ۱۸۴۲ سه سال پس از پیدایش عکاسی این هنر وارد ایران شد.

عکاسی در ایران

آغاز عکاسى در ايران به دوران قاجار و سلطنت ناصرالدين‌شاه باز مى‌گردد. از عکس‌هاى موجود از اين دوران مى‌توان به راه و رسم زندگى سنتى آن زمان پى برد و تصاويرى که از ابنيه و عمارات آن دوران به‌جا مانده براى مطالعات تاريخى قرن نوزدهم ايران ارزشى مستند دارد و در ضمن اطلاعاتى از نظام حکومتى دولت قاچار و سلسله مراتب آن براى ما به تصوير مى‌کشد. در دوران قاجار پادشاهان يکى بعد از ديگرى تلاش کرده‌اند که از طريق توسعهٔ مبادلات فرهنگى و اقتصادى با غرب، کشور را از حالت انزوا بيرون آوردند. عکاسان ايران در آن روزگار از سه گروع عمده تشکيل مى‌شدند: يک گروه عکاسانى بودند که کار تحقيق دربارهٔ تفاوت‌هاى فرهنگى و طبيعى اقوام مختلف را برعهده داشتند و به مؤسسات کاو‌ش‌هاى علمى و جغرافيايى اروپا تعلق داشتند. گروه دوم عکاسان بومى بودند که کشفيات جديد فنى را براى سرگرمى و بدون هدف مشخصى تجربه مى‌کردند و سومين گروه عکاسان حرفه‌اى بودند که از راه فروش عکس کسب درآمد مى‌کردند. اولين دست‌اندرکاران عکاسى در ايران، اروپائيانى از فرانسه، اتريش و ايتاليا بودند که در مدرسهٔ دارالفنون تهران تدريس مى‌کردند. مدرسهٔ فنى و حرفه‌اى دارالفنون براى تربيت افسران، مهندسان غيرنظامى و نظامي، پزشکان و مترجمان توسط اميرکبير تأسيس شد. ده سال بعد در سال ۱۸۶۰ م عکاسى نيز در برنامه‌هاى دارالفنون افزوده شد. احتمالاً اولين شخص خارجى که در ايران عکس را چاپ کرد، ”ژول ريشار“ فرانسوى بود که در حدود سال‌هاى ۱۸۴۶-۱۸۴۴ م به ايران آمد و دارالفنون به تدريس زبان فرانسه پرداخت. اولين مجموعه عکس از آثار تاريخى ايران توسط لوئيجى پِشِه (Luigi Pesce) سرهنگى از اهالى ناپل در مهاجرت به ايران تهيه شد. نسخهٔ دومى از اين مجموعه در همان سال تهيه و براى ويليام اول، پادشاه پروس فرستاده شد. مجموعهٔ اول احتمالاً در يک مجموعهٔ شخصى در رم بعدها يافت شده است. آلبوم ديگرى نيز که به موزهٔ متروپوليتن نيويورک اهدا شده و شامل ۷۵ قطعه عکس است، احتمالاً همان آلبومى است که براى پادشاه پروس ارسال شده بود. اين آلبوم در اصل متعلق به اردشير ميرزا، نوهٔ فتحعلى‌شاه بود. اهدا‌کنندهٔ اين آلبوم معتقد است که پِشِه يکى از چند عکاسى است که آثارشان در آن مجموعه گرد آمده است.

در کلاس عکلاسی

هر جلسه روی موضوعات مختلف کار شد. موضوعات کار شده مانند: گفت و گو - تضاد - خودم - شب یلدا-... در جلسات زمستان ما شروع به انتخاب پروژه پیرامون موضوع انسان و زیرشاخه هایش کردیم. پروژه های انتخاب شده مانند: سیب - پشت پرده - دکمه -...

انتخاب ‍پروژه بزرگ مادر

‍‍‍‍‍امسال خانواده ما متحمل غم بزرگ از دست دادن مادربزرگم بود. من برای ادای احترام به او و به یادبود او پروژه بزرگ مادر را انتخاب کرده و پیرامون وسایل شخصی او عکاسی کردم.

اعضای بزرگ مادر

اعضا

متین دخت والی نژاد

معلم راهنما

خانم قدیریان

ابزارهای شخصی